بررسی ضایعات بافتی موجود در مغز ماهی هامور معمولی پرورشی بندر امام خمینی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، دانشکده علوم دریایی، گروه بیولوژی دریا

چکیده

ماهی هامور درایستگاه تحقیقاتی ماهیان دریائی بندر امام خمینی زیر نظر مرکز آبزی پروری جنوب تکثیر و پرورش می یابد. آب خوریات ماهشهر به دلیل در معرض قرارگرفتن آلاینده های پتروشیمی، صنعتی، کشاورزی و تردد کشتیهای تجاری بندر آلوده می باشد. آب مرکز پرورش از خور زنگی تامین می شود و ماهیانی که در معرض این آب هستند از آلودگی برخوردار می باشند. لذا باید قبل از انجام هر گونه آزمایشی میزان آلودگی این ماهیان که به عنوان نمونه شاهد و نمونه مورد آزمایش واقع می شوند، تعیین گردد. این مقاله آلودگی بافتی مغز ماهیان پرورشی را مورد مطالعه قرار داده است. در مطالعات هیستوپاتولوژی انجام شده توسط رنگ آمیزی هموتوکسیلین و ائوزین در بافت مغز عوارضی همچون کاریولیز هسته ها و نکروز آنها، واکوئوله شدن، ادم و پرخونی دیده می شود. این عوارض در بصل النخاع، دینسفالون و مخچه بیش از قسمتهای دیگر مغز نمایان است. این عوارض می تواند ناشی از آلودگی آب خور زنگی به آلاینده هایی چون فلزات سنگین، مشتقات آلی فلزات سنگین، آروماتیکهاوارگانوفسفاتها باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


زارعی، م. 1390. تجمع بافتی بنزوآلفاپایرن (BaP) و ضایعات پاتولوژیک حاصل از آن در کلیه و گناد ماهی هامور معمولی. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته بیولوژی گرایش دریا. دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر.

سلیمانی، ز. 1390. مطالعه فراوانی تغییرات پاتولوژیک آبشش و کلیه ماهی های بیاح و شانک زردباله تحت تاثیر آلودگی خوریات ماهشهر. پایان نامه کارشناسی ارشد رشته بیولوژی گرایش دریا. دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر..

کاظمی، ژ. 1381. اثرات زیست محیطی جیوه موجود در پساب پتروشیمی بندر امام بر محیط زیست خور موسی. پایان نامه کارشناسی ارشد محیط زیست، واحد علوم و تحقیقات اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی اهواز.

هدایتی، ع. 1386. مطالعه امکان استفاده از شاخصهای اکوفیزیولوژی و اکومورفولوژی ماهی شانک زرد باله بعنوان بیومارکر آلودگی جیوه.  پایان نامه دکتری رشته بیولوژی گرایش دریا. دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر.

 

Berthoud, H.R., Garman, R.H. and Weiss, B.1976.   Food intake, body weight, and brain histopathology in mice following chronic methylmercury treatment. Toxicology and Applied Pharmacology. 36 (1): 19-30.

 

Cotran, R. S. and Kumar, V. 1998. Robbins Pathologic Basis of Disease. Robbins.Philadelphia, PA, Saunders company.

Dehghan Madiseh, S., Savary, A., Parham,

 

H. and Sabzalizadeh, S. 2009. Determination of the level of contamination in Khuzestan coastal waters (Northern Persian Gulf) by using an ecological risk index. Environ Monit Assess.159(1-4):521-30

 

Huether, S.E and McCance, K.L. 2007. Understanding Pathophysiology. Mosby, London 1216 pp., Fourth edition.

 

Kasper, D.L. and Zaleznik, D.F. 2001. Gas gangrene, antibiotic associated colitis, and other Clostridial infections. In Braunwald E., Kasper D.L. et.al (Eds). Harrisons’s principles of internal medicine 15th ed., 922–927. McGraw Hill, New York.

 

Mishra, A. and Devi, Y. 2013. Histopathological alterations in the brain (optic tectum) of the fresh water teleost Channa punctatus in response to acute and subchronic exposure to the pesticide Chlorpyrifos. Acta Histochemica.

 

Proskuryakov, S. Y. A., Konoplyannikov, A. G. and Gabai, V. L. 2003. Necrosis: a specific form of programmed cell death? Experimental Cell Research. 283, 1-16.

 

Safahieh A., Hedayati, A., Savari A. and Movahedinia, A. 2012. Effect of sublethal dose of mercury toxicity on liver cells and tissue of yellowfin seabream. Toxicol Ind Health. 28(7):583-92.

 

United States Environmental Protection Agency (USEPA). Mercury: Basic Information. (Washington, D.C: website, accessed October 27, 2010), 2, http://www.epa.gov/mercury/about.htm