تأثیر هشت هفته تمرین هوازی منتخب در آب بر شاخص های فیبرینولیتیک (t-PA، PAI-1، کمپلکس t-PA/PAI-1 و دی دایمر) در ورزشکاران بازنشسته

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر

2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی آبادان

چکیده

خلاصه
تعادل هموستاتیک، تعادلی پویا بین فرآیند تشکیل لخته و مکانیسم تجزیه لخته خونی است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی منتخب در آب بر شاخص های فیبرینولیتیک (t-PA، PAI-1، کمپلکس t-PA/PAI-1 و دی دایمر) در ورزشکاران بازنشسته بود. به همین منظور 20 مرد داوطلب سالم انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تمرین (10=n) و کنترل (10=n) تقسیم شدند. دو گروه از نظر سن و شاخص توده بدن همسان بودند. برنامه تمرینی درگروه مورد شامل تمرین هوازی در آب به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه با شدت 55 تا 70 درصد حداکثر ضربان قلب بود. گروه شاهد در مدت تحقیق در هیچ برنامه منظم ورزشی شرکت نکردند. نمونه‌های خونی برای اندازه‌گیری آنتی ژن t-PA، آنتی ژن PAI-1، کمپلکس t-PA/PAI-1 و دی دایمر گرفته شدند. برای مقایسه میانگین پارامترها از تی مستقل و وابسته در سطح 05/0 = α استفاده گردید.
نتایج نشان داد که مقادیر t-PA(001/0=P) و t-PA/PAI-1 (003/0=P) در گروه تمرین افزایش معنی داری و مقادیر PAI-1 (001/0=P) و دی دایمر (001/0=P) کاهش معنی داری داشته است. مقایسه تغییرات بین گروهی نشان داد که تغییرات t-PA (022/0=P) وPAI-1 (038/0=P) بین دو گروه معنی دار بود.
بر اساس نتایج این تحقیق تمرین در آب می تواند از طریق افزایش سطوح t-PA و کاهش سطوح PAI-1، در جلوگیری از تشکیل ترومبوز و بروز ناگهانی بیماری های قلبی در ورزشکاران بازنشسته مؤثر باشد.
واژ ه های کلیدی: تمرینات در آب، شاخص های فیبرینولیتیک، دی دایمر، ورزشکاران بازتشسته

کلیدواژه‌ها

موضوعات