تبیین مقیاس مطالعه در تعیین سلول های رسوبی (مطالعه موردی: سواحل استان هرمزگان)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس

2 گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

3 گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه تهران

چکیده

اهمیت طرح مسئله مقیاس‌ در مطالعات ژئومورفیک این است که متغیرهای گسترده‌ای در تجزیه و تحلیل سطوح با مقیاس-های مختلف، که بر اساس اهداف و توانایی‌ها طرح‌ریزی می‌شود، تعریف می‌شود. از آنجایی که در بحث سلول‌ رسوبی، با فرآیندهایی روبرو هستیم که در طیف وسیعی از مقیاس‌ها عمل می‌کنند، اهمیت تعیین مقیاس مناسب جهت مطالعه این فرآیندها و فرم‌های ناشی از آنها ضروری می‌نماید. در این پژوهش سواحل استان هرمزگان به دلیل تنوع لندفرم و فرآیندهای ساحلی در بخش‌های غربی و شرقی تنگه هرمز مورد مطالعه قرار گرفته است. این سواحل براساس واحدهای ژئومورفولوژیکی، الگوی موج و جریان خط ساحلی به 6 سلول و 17 زیرسلول رسوبی تقسیم شده‌اند. جهت نیل به این هدف از نقشه‌ توپوگرافی 1:25000، نقشه‌ زمین‌شناسی 1:100000، تصاویر ماهواره‌ای LandSat 5، داده‌های هیدرودینامیک، داده‌های آماری باد، هیدرولوژی و لایروبی بنادر بزرگ و داده‌های رسوب‌شناسی استفاده شده است. داده‌ها در محیط10.2 ArcGIS تحلیل شده و محیط ساحل براساس ویژگی‌های مشترک فرم و فرآیندی طبقه‌بندی شد. برمبنای هدف مطالعه که تعیین مقیاس مناسب جهت مطالعه سلول‌های رسوبی است، نتایج بدست آمده مؤید این است که در تعیین استراتژی‌های مدیریتی باید به هر یک از این مقیاس‌ها توجه شود. براساس مطالعات صورت گرفته مقیاس هایی که در محیط ساحل جهت مطالعه استفاده می‌شوند شامل مقیاس سیستم (مقیاس بزرگ)، زیر سیستم (متوسط) و مقیاس لندفرم (کوچک) هستند. مقیاس‌های فضایی و زمانی که در قالب سلول‌ مطرح می‌شوند، در دسته مقیاس‌های متوسط قرار دارند. مقیاس متوسط بیشترین کاربرد را در مدیریت ساحلی دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات