بررسی الگوی رشد و رابطه طول و وزن بدن در شاه میگوی چنگال باریک Astacus leptodactylus

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه تکثیر و پرورش آبزیان ـ مرکز آموزش عالی علمی کاربردی کشاورزی میرزاکوچکخان گیلان – پردیس شیلات.

2 استادیار گروه زیست شناسی دریا – دانشکده علوم پایه ، دانشگاه‌ آزاد اسلامی‌ واحد لاهیجان.

3 استاد یار گروه تکثیر و پرورش آبزیان ـ ایستگاه تحقیقات شیلاتی آستانه اشرفیه ، پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی ایران

چکیده

به منظور بررسی الگوی رشد و شاخص های طولی و وزنی بدن شاه میگوی چنگال باریک (Astacus leptodactylus) در مراحل مختلف زندگی ، حدود 10 هزار عدد نوزاد در استخر خاکی که تقریباً مشابه زیستگاه طبیعی آنها بود رها سازی شدند. نمونه برداری از جمعیت شاه میگو ها در سال های 1385-1387 و در چهار مرحله شامل زیر 2 ماه، 4 ، 6 و 15 ماهه انجام گرفت. شاخص هایی مانند طول کل، وزن کل، وزن چنگال و وزن گوشت شکم به تفکیک در 294 عدد شاه میگوی نر و 259 عدد شاه میگوی ماده اندازه گیری شد. بر اساس نتایج به دست آمده در این مطالعه میانگین وزن و طول کل در جنس نر در سنین متفاوت به ترتیب از 15/. تا 76/11 گرم و 5/18 تا 20/76 میلی متر متغییر بود. مقدار این شاخص ها در جنس ماده به ترتیب 15/.-49/11 گرم و 5/18-14/76 میلی متر بدست آمد. مقادیر میانگین وزن و طول کل در جنس نر و ماده اختلاف آماری معنی داری نداشتند (05/0 p> ). بین معیار های طولی و وزنی بخش های مختلف بدن شاه میگو ها اعم از نر یا ماده ارتباط نمایی وجود داشت. بر اساس این روابط و آنالیز رگرسیونی الگوی رشد در شاه میگوهای آزمایشی به شکل ایزومتریک ولی رشد چنگال در نرها به صورت آلومتریک بود.

کلیدواژه‌ها